Er zijn 5 acteurs, die spelen dat ze niet spelen – ze spelen dat ze ‘echt’ zijn.  

In de donkerte van de nacht is er op de achtergrond Radio Insomnia, live, de stem die nooit slaapt.

En er is de Amerikaanse schrijver David Foster Wallace, in wiens leven, werk en tragische einde dit stuk inspiratie vond.

Is het beeld van onszelf dat we aan de buitenwereld tonen het echte? Zijn we werkelijk zoals we ons voordoen? Dat is de vraag die dit stuk ons stelt – het is een zoektocht naar ons authentieke zelf, met onze ogen open, zonder franjes, maar met (zelf-)relativering, luchtigheid en verwondering. We dagen u uit om mee op ontdekking te gaan!